ขอเตือน ! เอนทรี่นี้ยาวมากกกกก Foot in mouth 

ใครอ่านจบขอคารวะ ไฮ้ ! จะขอขอบคุณเป็นอย่างยิ่งค่ะ >/\<

และใครเป็นแฟนนิยาย หนัง ละครที่เราจะกล่าวมานี้ มาแลกเปลี่ยนความเห็นกันนะคะ จุ๊บๆ Wink

 

สวัสดีค่ะ หลังจากห่างหายไปนานหลายอาทิตย์ เนื่องจากธุรกิจรัดตัว (จริงจริ๊ง!!)

วันนี้เราของดเรื่องของกินนิดนึง (นี่ก็แอบมาเขียนนะเนี่ย)

แต่เราอยากอินกระแสช่วงนี้บ้างไรบ้างกับ

ภาพยนตร์/ละคร/หนังสือ เรื่องคู่กรรม และ ภาพยนตร์เรื่องพี่มาก

สาเหตุที่เขียนคือมันอึดอัดไม่รู้จะระบายกับใคร เนื่องจากพูดให้ที่บ้านฟังเขาก็ฟังจนเบื่อแล้ว

เราจึงรีบอยากมาเล่าความฟินในทุกท่านอ่านบ้าง (ก็เท่านั้นเอง) ก่อนที่จะหมดอารมณ์ในช่วงนี้ไป 555


*เอนทรี่นี้มีสาระ (บ้างเล็กน้อย) นอกนั้นเป็นฟิลลิ่งของผู้เขียนล้วนๆ

หากทำให้ผู้ใดไม่พอใจต้องขออภัยไว้ ณ ที่นี้ด้วยค่ะ

“คุณมีเหตุผลของคุณ ผมมีหัวใจของผมก็พอ”…………………

ก่อนอื่นขอพูดถึงคู่กรรมก่อนแล้วกัน เพราะมีให้เสพหลายแบบเหลือเกิน พูดถึงคู่กรรม

ก่อนที่จะมาดูละครก็เคยได้ยินผ่านๆว่าเป็นวรรณกรรมที่ทรงคุณค่าชิ้นหนึ่งในวงการหนังสือไทย

ประพันธ์โดย คุณทมยันตี หรือ คุณหญิงวิมล เจียมเจริญ 

เคยอ่านเจอในพันทิปมีคนบอกว่าคุณหญิงเขียนตอนอายุ 28 ปี โอ้วหนูยังไม่เกิดเลย

สร้างมาก็หลายภาคดังนี้ แต่ละภาคก็เลิศบ้างแป๊กบ้างกันไป (ขอบคุณข้อมูลจาก Wikipedia)

ภาคที่เรารู้จักแต่ไม่เคยดูคือ ตอนปี ’47 (ภาคก่อนหน้านี้เกิดไม่ทันและยังเด็กมาก)

หลายคนชมว่าศรรามเล่นดี แต่เบนซ์เล่นไม่ดี ขนาดคุณหญิงเรียกว่าเรื่อง”คู่เวร” เลยทีเดียว

เวอร์ชั่นลุงเบิร์ด เอ้ย พี่เบิร์ดเราก็ไปย้อนดูมา

เป็นเวอร์ชั่นที่หวานมากๆค่ะ เพราะคุณกวางเล่นได้หวานเรียบร้อยจริงๆ

จนกระทั่งมาปีนี้ ( 2556) ได้มีคู่กรรมเวอร์ชั่นละคร

นำแสดงโดย พี่บี้ และหนูนา (มีพี่กันด้วย คนนี้เรากรี๊ดอยู่แล้ว)

ซึ่งเรายอมรับเลยว่าเราค่อนข้างชอบศิลปินที่เขาจัดมาเป็นตัวพระ-นางอยู่แล้ว

จึงไม่ตะขิดตะขวงใจอะไร

แต่กระแสก่อนละครออนแอร์นั้นแรงพอสมควรว่าจะเหมาะเหร๊อออ ให้บี้มาเป็นโกโบริ ทำนองนี้

แต่พอละครออนแอร์แล้วกระแสกลับดีเกินคาด

เราคิดว่าที่มีคนชมเยอะเพราะว่าเขาตั้งใจเล่นดี ลงตัวมากๆ

และละครแทบจะถอดออกมาจากนิยายเลย คอนิยายก็เลยฟินตามฉากที่ถอดออกมาเป๊ะ

รวมทั้งฉาก extra เช่น ฉากเลี้ยงปลา ฉากเที่ยวพระนคร ฯลฯ เป็นต้น

ซึ่งเราก็ชอบมากกกกกก ดูแล้วมีความสุขเช่นกัน ฟินมากค่ะ เขินมากด้วย

(ใครสงสัยลองไปหาดูเน้ออออ)

แต่เนื่องด้วยเราอ่านแบบนิยายด้วย แล้วในความคิดของเรา เราคิดว่าอังศุมาลินในนิยายนั้น

นางก็ยังมีอารมณ์น่ารักๆเบาๆกับพระเอกบ้างเล็กๆ

ซึ่งอ่านแล้วมันรู้สึกแต่ในละครจะรู้สึกว่าแม่อังจะแข็งๆใส่พระเอกตลอดตลอด

อาจจะเป็นเพราะบทต้องการสื่อให้รู้ว่านางจะแสดงความรู้สึกแบบนั้นจริงๆ

(ตรรกะนางในนิยายซับซ้อนน่าปวดหัวมาก)

พูดถึงนิยาย เนื่องด้วยเราเป็นคนชอบอ่านนิยายแต่ยังไม่ถึงเข้าขั้นเซียนวิจารณ์หนังสือ

เพราะส่วนใหญ่มักเลือกอ่านหนังสือในกระแส (อ่านตามเวลาเท่าที่จะเอื้ออำนวยด้วย)

เช่น ข้างหลังภาพ, อยู่กับก๋ง, Harry Potter, Twilight Saga, เพชรพระอุมา ฯลฯ

คราวนี้เรากำลังอินกับละครคู่กรรมจึงไปซื้อมา ที่ร้านมีสองปกให้เลือก ตามนี้


แต่ๆๆๆ เราต้องการความคลาสสิก จึงเลือกปกแรกมา

 (คู่กรรมมีสองภาค ภาคแรกสองเล่มหกร้อย, ภาคสองสองเล่ม 440 บาท ถ้าจำไม่ผิด)

ส่วนนี่ปกภาคสองนะแจร๊ะ

 

ข้อเสียของการดูละครก่อนสำหรับเราคือเราอ่านแล้วจิ้นเองในหนังสือไม่ได้เลย

เพราะพี่บี้กับหนูนาลอยมาในมโนตลอดๆ

เราจึงตั้งใจว่าจะอ่านให้จบก่อนละครจบ เพราะจะได้จิ้นเองในฉากที่ละครยังไม่ฉายเสียก่อน

ตอนอ่านนั้น เราเคยอ่านรีวิวมาหลายๆคนว่าอ่านจนจบแล้วร้องไห้อย่างนั้นอย่างนี้

เราก็มันจะขนาดนั้นเลยหรอ เพราะเราเริ่มอ่านเราก็เริ่มรู้สึกว่า.....

 "อังศุมาลิน!! นางสมควรแล้วแหละที่โกโบริต้องตาย"

เราก็ประกาศก้องให้ทั้งบ้านรู้เลยว่าหนูว่าตอนจบหนูไม่ร้องไห้แน่นอน !

แต่ๆๆๆๆๆ..........คุณพระ! ยิ่งอ่านเราก็ยิ่งผูกพันกับตัวละครมากขึ้นๆ

จนบทที่ 80 กว่าๆ ใกล้ตอนจบ อิชั้นร้องไห้น้ำตาแทบเป็นสายเลือด (แถมหยดใส่หนังสืออีกต่างหาก!)

ฝีมือการเขียนของคุณทมยันตีนั้นมีอานุภาพกว่าระเบิดจากฝ่ายสัมพันธมิตรเสียอีก

เราแทบตกท้องร่องตายเลยทีเดียว

แม่เปิดประตูเข้ามาตกใจถามว่าเป็นอะไรๆๆ เราก็ตอบไปว่าโกโบริตายแล้ว

แงงงงง แถมยังตาบวมน้ำตานองตาอีกพักใหญ่

เลยเข้าใจอย่างถ่องแท้ว่า......นี่มันนิยายพาฝันของแท้จริงอะไรจริง

ใครอ่านแล้วไม่ร้องไห้ช่วยบอกเราทีนะคะว่าทำไมคุณถึงไม่ร้อง อยากรู้จริงๆ

จึงขอยกให้นิยายเรื่องนี้เป็นหนึ่งในดวงใจอีกเล่มไปเลย 

 (แต่อยากลงทุนเขียนตอนจบแบบใหม่เองเสียจริง ให้จบแบบพ่อโกไม่ตาย)

ส่วนในแบบภาพยนตร์นั้น.....

หลายกระทู้ในพันทิปบอกว่าในเรื่องมีแบร์โอเคอยู่คนเดียว นางเอกไม่ไหวงั้นงี้

แต่เราก็จะไปดูนะ (เราไม่ใช่แฟนคลับแบร์เน้อออ) ไปให้กำลังใจริชชี่ด้วย

เพราะเห็นตอนสัมภาษณ์เขาใสมาก แล้วเขาอายุเท่าเราด้วย

เราคิดเองถึงความรู้สึกที่ว่ามันน่าจะหนักอยู่นะในการเข้าวงการแบบฉับพลันขนาดนี้

แล้วเป็นอมตะนิยายที่คนคาดหวังสูงด้วย เล่นแล้วต้องถึงให้คนอิน มันยากนะ

แต่ยังไงเราก็จะไปดูแน่นอน

ดูแล้วรู้สึกยังไงเดี๋ยวค่อยว่ากันใหม่อีกที

โอเค จบแล้วสำหรับการเวิ่นเว้อถึงคู่กรรม EmbarassedFoot in mouth

“ฉันก็แค่อยากอยู่กับคนที่ฉันรัก พวกพี่มายุ่งอะไรด้วย !!”…………………………….

ต่อด้วยพี่มากพระโขนงที่โกยร้อยล้านเรียบร้อยแล้ววว

เราก็ไปดูมา เป็นปรากฏการณ์หนังไทยมากกกก ว่าคนต่อคิวกันเยอะมากและเต็มโรง

บอกเลยว่าใครยังไม่ดูไปดูเลยนะ

เราว่าหนังมันเหมาะกับยุคของประเทศไทยตอนนี้ที่มันทั้งร้อนทั้งเครียดมากๆ

มุกนี่แพรวพราวมากๆ มันเหมือนเป็นมุกที่เราใช้คุยใช่เล่นกับเพื่อน

มันเลยรู้สึกว่ามุกมันใช้ได้จริง ไม่ใช่ตลกแป๊กๆน่ะ

ไปดูแล้วจะ feel good จริงๆ อาจจะมีคำหยาบเยอะอยู่

แต่ก็ฟังผ่านๆไปแล้วกันนะคะ คิดว่าเป็นอารมณ์แบบเพื่อนคุยกันแล้วกัน

ส่วนความสมจริงสมจังด้านประวัติศาสตร์นั้น.....

อย่าจริงจังมากเพราะเขาตั้งใจทำมาเป็นหนังผีตลกเน้นๆเลยทีเดียว

ส่วนใครที่เจอสถานการณ์แย่หน่อย เช่น เจอคนข้างๆคุยกันแบบสปอยล์

ขัดอารมณ์ต่างๆนานา ก็ใจเย็นๆกันเน้อค่ะ หนังดีใครก็อยากดู.....

ความตลกของหนังเรื่องนี้คนส่วนใหญ่ มักจะบอกว่าฮามากๆ

แต่สำหรับเรานั้นเราไม่ถึงกับหัวเราะงอหายแบบใครเขา

เพราะ(เป็นความผิดเราเอง 555) เราชอบเปิดดูช่อง GTH

แล้วเวลามีหนังใหม่เขาจะโปรโมตบ่อยมากๆเป็น scoop ย่อยเลยทีเดียว

ทั้งมุกทั้งเบื้องหลังจึงเห็นมาค่อนข้างเจนตา จึงฮาไม่สุดเท่าไร

แต่ก็เรียกยิ้มได้เลยทีเดียว ยังไงก็รักอยู่ดีสำหรับหนังเรื่องนี้ค่ะ

โดยเฉพาะตอนจบ บ่องตง โคดแฮปปี้เลยยยย

มันทำให้มุมมองเรื่องผีเราเปลี่ยนไป เราเป็นคนกลัวผีมากๆ

แต่เรื่องนี้ทำให้เราเลิกกลัวผีแม่นาคไปเลยค่ะ เอาไปเลย 10/10


จบแล้วล่ะค่ะสำหรับการระบายความรู้สึกต่อหนังสองเรื่องนี้ !!! โฮ๊ยยย เหนื่อย

ใครมีความเห็นอย่างไรมาแชร์กันนะคะ

ขอบคุณเจ้ารูปต่างๆที่เรานำมาประกอบเอนทรี่นี้ด้วยค่ะ

ปล. ขอเป็นกำลังใจและชื่นชมให้ทั้ง ผู้ประพันธ์ ทีมงานและนักแสดงของหนังสองเรื่องนี้ค่ะ

ขอบคุณที่ทำให้เรามีหนังสือ  ละคร ภาพยนตร์ให้ได้ติดตาม ได้ชมกัน ขอบคุณจากใจค่ะ

 

สุดท้ายนี้ ขอบอกไว้เลยนะคะว่าเราเป็นสาวกท้องร่อง(ในพันทิป)

ใครอยากแลกเปลี่ยนความฟินเชิญกรี๊ดกร๊าดกับเราได้ตามสบายนะคะ

ฮาเบาๆก่อนจาก ม๊วฟฟฟฟ.........//credit หนูน้อยบนยอดเขาอันหนาวเหน็บ


edit @ 4 Apr 2013 15:59:30 by polyploy.

edit @ 13 Apr 2013 11:07:21 by polyploy.

edit @ 13 Apr 2013 11:09:18 by polyploy.

Comment

Comment:

Tweet

@superbuilding คู่กรรมเวอร์ชั่นหนังสือ เราอ่านแล้วร้องไห้โฮกเลย cry 
@satan-666-  ติดเวอร์ละครเหมือนกัน จบไปแล้ว วันจันทร์อังคารเหงามาก ไม่มีให้ดู 555

#8 By polyploy. on 2013-05-01 13:00

เราไม่เคยอ่านคู่กรรมเลยค่ะ (กลัวมันจะเศร้าจริงๆ)
แต่ละครที่บี้ กะหนูนาเนี่ย ตอนแรก เราก็ไม่คิดจะดูหรอกค่ะ เพราะมันรู้สึกแปลก ๆ บี้ขี้เล่นไปมั๊ย
แต่ไป ๆ มา ๆ
หนูติดจริงจังอ่ะ
ยิ่งดูยิ่งฟิน >_<
Hot! Hot! Hot!

#7 By EP,EDU,CU on 2013-04-13 11:55

ตอนนี้เราก็กรี๊ดดๆๆละครคู่กรรมอยู่ค่ะ อินมากๆ ชอบโกโบริค่ะ ตอนฟินก็ฟินจริงจัง แต่พอถึงคราวเศร้าก็น้ำตาซึมเลย เราก็พึ่งไปถอยนิยายมาจากงานหนังสือสดๆเลยค่ะ แค่แกะห่อพลาสติกออกนี่เราก็สุขใจละ555 แต่อ่านคำนำก็น้ำตาไหลเลย เรื่องนี้มันกินใจจริงๆเลยค่ะ
ส่วนพี่มากคงไม่ดู ไม่กล้าดูหนังผีในโรง่ค่ะ555

#6 By walker on 2013-04-08 16:20

@ploiiployploy  อ๋อที่ห้ามใจไม่ให้ไปดูพี่มากเพราะ ..."ไม่มีตัง" ฮราฟ...เลี้ยงหน่อย ◕ w ◕ +

#5 By p.cobra on 2013-04-06 17:14

@nirankas ไปดูเลยค่าาา ปกติหนูก็ไม่ชอบดูหนังผี แต่เรื่องนี้มันฮาจริงไรจริง surprised smile
@icykiller ใช่เบยยยย หนังฮาดีจ้าาา ส่วนคู่กรรม เค้าว่ากันว่าหนังมันแอบติสท์ แบร์เล่นเยี่ยม นางเอกค่อนข้างเพลีย แต่เค๊าก็อยากดูอยู่ดี big smile
@toonpcb ขอบคุณค่า ภาคแบร์นี่ยังไม่มีเวลาไปดู หลายเสียงบอกว่ามันไม่ใช่เล๊ยยย เราก็เอ๊ะยังไงอ้ะ แต่ก็จะไปดูนะ แล้วทำไมห้ามใจไม่ไปดูพี่มากละเออ embarrassed question

#4 By polyploy. on 2013-04-06 16:53

อะโหยข้อมูล คู่เวรกรรม แน่นปึ้กเลย แต่ว่าเสียดายไม่รีวิวภาคแบร์นะคับ กะลังลุ้นอ่าน
ส่วนพี่มาก ต้องขอข้าม รอดูอย่างระทึก กะลังห้ามใจไม่ให้ไปดูโรง Hot!

#3 By p.cobra on 2013-04-06 04:40

แม่นาคสนุกมากมากกกกก ><
ว่าจะไปดูคู่กรรมอยู่เหมือนกัน แต่ไม่เคยอ่านนิยายมาก่อน สงสัยต้องไปหามาอ่านบ้างซะแล้ว
Hot! Hot!

#2 By Little icedevilz on 2013-04-05 16:41

ยังไม่ได้ดูทั้งสองเรื่องเลย
แต่เดี๋ยวไปหาพี่มากมาดูดีกว่า
เห็นหลายคนบอกฮา
ปกติไม่ดูหนังผีเลยนะเนี่ย
( Hot! Hot! )

#1 By Nirankas on 2013-04-04 21:15